Recensie Videoland-serie Videoland-serie 'Kees Flodder': Tatjana Šimić wordt overschaduwd door de nieuwe Flodders

In dit artikel:

Kees Flodder is terug op Videoland: een zesdelige reboot (2026) van de beruchte Flodder-franchise, geregisseerd door Erwin van den Eshof en Jon Karthaus. Tatjana Šimić keert terug als de ouder geworden Kees, maar de serie schuift het zwaartepunt naar haar dochter Kees jr., gespeeld door Ghislaine van IJperen. Ook opvallend: Tibor Lukács als de nieuwe Donnie, Dylan Jongejans als Pris en andere jonge Flodders die het meeste van de show stelen.

Het plot zet de familie opnieuw middenin een chique wijk, Eyckendael — gefilmd in dezelfde Limburgse buurt als de originele films — nadat Kees jr. door omstandigheden een enorme villa erft. De makers geven de nieuwe generatie ruimte: moderne greepjes zoals livestreams voor voetfetisjisten en drone-gluuracties brengen hedendaagse varianten van het oude ordinair gedrag. Humor blijft onveranderd grof: voyeurisme, dierenmishandeling, poep- en kotshumor vullen de afleveringen van 40–50 minuten.

Artistiek levert de serie weinig vernieuwing; het is vooral een nostalgische herhaling van bekende streken. Pogingen om een emotionele moeder-dochterlijn te creëren voelen geforceerd en Tatjana Šimić wordt door critici eerder overschaduwd door jongere castleden. Toch werkt de herkenbare, foute toon voor wie verlangt naar dat specifieke type Nederlandse grove komedie — het is geen verrassende reboot, maar wel een plezierige rit terug in de roze Chevrolet voor fans van het genre.