Recensie 'The Night Manager' seizoen 2: Tom Hiddleston solliciteert voor Bond, James Bond
In dit artikel:
The Night Manager seizoen 2 (2026), geregisseerd door Georgi Banks‑Davies en met Tom Hiddleston als Jonathan Pine en Olivia Colman als Angela Burr, bouwt voort op personages uit John le Carré’s roman maar werkt los van diens schrijverschap. De zes afleveringen (57–63 min) verplaatsen de intrige van River House (MI6) naar Zuid‑Amerikaanse netwerken en volgen Pine die, werkzaam bij de surveillancetak Night Owls onder een nieuwe identiteit, een spoor van wapenhandel volgt naar Colombia.
Na zijn eerdere confrontatie met Richard Roper herkent Pine in onderschepte beelden een voormalige Zuid‑Afrikaanse huurling. Tegen orders in gaat hij op onderzoek uit: zijn oude chef Angela Burr heeft zich teruggetrokken, zijn nieuwe leidinggevende wordt vermoord en er duiken aanwijzingen voor mollen binnen River House op. Pine infiltreert in het netwerk van de jonge Colombiaan Teddy Dos Santos — hier gespeeld door Diego Calva — door zich voor te doen als een verdachte Zwitserse financier. De verhaallijn herhaalt daarmee de dynamiek uit seizoen 1: opnieuw klimt Pine, onder valse voorwendselen, op naar het vertrouwen van een wapenhandelaar en kruist hij het pad van een mysterieuze vrouw.
Waar dit seizoen in positieve zin vermaakt en met enkele verrassingen komt — onder meer een impliciete biseksuele dimensie van Pine en een scherp uitgewerkte verhaallijn over een mogelijke staatsgreep in Colombia met westerse inmenging — wijkt het artistiek sterk af van Le Carré’s kenmerkende, sobere realisme. In plaats van de ingetogen, moreel gecompliceerde spionage van Le Carré krijgt Pine meer de allure van actiehelden als Bond of Bourne en bouwt hij een soort team om zich heen. Die koerswijziging zal voor liefhebbers van het oorspronkelijke werk een breuk vormen.
De ontknoping durft verrassend te zijn, maar het effect wordt deels tenietgedaan doordat showrunner David Farr meteen een derde seizoen aankondigt; daardoor ontbreekt de compromisloze, definitieve klap die Le Carré soms koos. Al met al: een onderhoudend, moderner spionagedrama dat meer spektakel dan literaire subtiliteit biedt.