Recensie 'The 'Burbs': eerder een remake van 'Desperate Housewives'

In dit artikel:

Keke Palmer en Jack Whitehall leveren de meeste humor, maar verder blijft deze 2026-remake van Joe Dante’s The 'Burbs te licht. De serie telt acht afleveringen van 35–48 minuten en is geregisseerd door onder anderen Jeff Byrd, Thembi Banks en Heather Jack. Opvallend: gefilmd op dezelfde cul-de-sac als Desperate Housewives (die straat was oorspronkelijk voor de film gebouwd), voelt de nieuwe versie vaker als een thrillersoap dan als een scherpzinnige komedie.

Het verhaal volgt Samira (Keke Palmer), net verhuisd met man en baby naar de buurt waar hij opgroeide. Het vervallen huis tegenover haar, met een verleden rond een verdwenen meisje, krijgt een teruggetrokken nieuwe bewoner. Nadat hij de politie op Samira afstuurt als reactie op haar welkomstbordje brownies, verzamelt zij een groep buren om zijn geheimen te ontleden. De twist: bijna iedereen in de straat heeft zelf iets te verbergen. Samira was eerder advocaat — castingkeuze Palmer werkt beter voor de komische dan de juridische kant van dat personage.

De serie scoort punten met enkele kleine, grappige momenten en het spel van Palmer en Whitehall, maar het script mist stevige grappen en veel castleden halen de komische snaar niet overtuigend. Waar Dante’s film nog inzette op vreemde lichten, keldergeluiden en buitenaardse dreiging, beperkt deze versie zich tot een ogenschijnlijk normale, zij het asociale, man. Daardoor neemt het hoofdmysterie weinig vaart en voelt de drang van de buurt om te spioneren minder geloofwaardig.

Diepere thema’s uit het origineel — paranoïde suburbia en xenofobie — worden hooguit aangeraakt en vervolgens losgelaten. Aan het einde zijn de meeste burengeheimen opengelegd, waardoor er weinig urgentie overblijft om aan een vervolg te denken. Leuk voor wie een luchtige, soapachtige kijk op een bekend verhaal wil, maar het mist de bijt en inventiviteit van het origineel.