Recensie 'Spider-Noir': vooral in zwart-wit is dit een welkome, frisse traktatie in het superheldengenre

In dit artikel:

Spider-Noir is een live-action spin-off uit het Spider-Verse met Nicolas Cage als de sombere Ben Reilly, de zwartgeklede Spider uit Spider-Man: Across the Spider‑Verse. De serie (8 afleveringen van 40–46 minuten, 2026) plaatst Reilly in het New York van de jaren dertig, tijdens de Grote Depressie en de drooglegging. In plaats van multiversumtoeren wordt hier een eenheidstijdlijn gehanteerd: Reilly is een verbitterde privédetective die ooit als De Spider opereerde maar zich terugtrok na een traumatische gebeurtenis.

Het plot zet in wanneer hij wordt ingehuurd om nachtclubzangeres Cat Hardy (Li Jun Li) te bespioneren; een simpele opdracht ontaardt in een web van intriges, verraad en geweld. Reilly worstelt met zijn identiteitsconflict: hij wil buiten beeld blijven maar wordt door gebeurtenissen en gevoelens voor Cat gedwongen het masker weer te overwegen. De show mixt klassieke film noir-elementen met bovennatuurlijke beats en zwarte humor, en verwijst visueel sterk naar het genre door een optie om alle afleveringen in zwart‑wit te bekijken — wat de recensent ten zeerste aanbeveelt voor de juiste sfeer en een minder CGI‑dominante look.

Cage krijgt ruim baan voor zijn theatrale trekken en levert een komische, energieke vertolking; ook Brendan Gleeson (Silvermane), Lamorne Morris, Karen Rodriguez en Li Jun Li scoren. Kleine kritiekpunten zijn een iets te ruim episodisch ritme en enkele overtollige plotwendingen die het tempo verlagen. Al met al biedt Spider‑Noir een frisse, volwassen invalshoek binnen het superheldengenre en is het een van de meest vermakelijke uitbreidingen van het Spider‑Verse.