Recensie 'Secret Service': Russen bespioneren én op tijd thuis zijn om de kids uit school te halen is zo makkelijk nog niet
In dit artikel:
De vijfdelige Britse spionageserie *Secret Service* volgt Kate Henderson (Gemma Arterton), hoofd van de Rusland-desk bij MI6. Tijdens een missie op Malta onderschept haar team een gesprek dat erop kan wijzen dat iemand in de Britse regering voor Moskou werkt. Omdat haar superieuren de aanwijzingen onvoldoende vinden en politieke onrust willen vermijden — de premier treedt wegens ziekte af — begint Kate buiten hun medeweten zelf een onderzoek.
De serie combineert de internationale samenzwering met Kates gewone gezinsleven. Tussen missies, vergaderingen en achtervolgingen moet ze haar man en twee kinderen aandacht geven. Die alledaagse scènes, waaronder een ongemakkelijke operatie waarbij ze de opvallende sjaal van haar dochter draagt, geven de reeks een nuchtere en sympathieke invalshoek. Malta en Helsinki zorgen ondertussen voor een herkenbare internationale spionagesfeer.
Volgens de beoordeling blijft *Secret Service* echter vooral degelijk en veilig. Het tempo ligt hoog, de cast speelt overtuigend en het plot biedt genoeg ontwikkelingen om de vijf afleveringen uit te kijken. De intriges binnen MI6 en de Britse politiek zijn daarentegen weinig verrassend uitgewerkt en missen scherpte. Een ervaren kijker ziet de belangrijkste slotwending bovendien ruim aankomen.
Ook Kate zelf blijft op afstand. Haar gezinsleven maakt haar niet vanzelf menselijker, omdat ze vaak koel en eigenzinnig handelt en daarbij weinig rekening houdt met collega’s of familie. Daardoor is het lastig volledig met haar mee te leven. Uiteindelijk levert de serie vakkundige, onderhoudende spionagetelevisie op, maar de weinig uitgesproken personages en voorspelbare intrige zorgen ervoor dat ze snel weer vergeten is.
Vandaag Inside: Hans Teeuwen heeft boodschap voor Stephan van Baarle (DENK): 'Pleurt lekker zelf op!'