Recensie Netflix-serie 'Totenfrau' seizoen 2: het Oostenrijkse nichtje van Lisbeth Salander in het nauw

In dit artikel:

De serie "Totenfrau", geregisseerd door Daniel Prochaska, is gebaseerd op de boeken van Bernhard Aichner over Brünhilde Blum, een Oostenrijkse begrafenisondernemer met de neiging om haar slachtoffers om het leven te brengen. In dit tweede seizoen, dat zich twee jaar na de eerste gebeurtenissen afspeelt, wordt Blum geconfronteerd met de politie, die haar verdenkt van betrokkenheid bij de verdwijning van mannen, en een vrouwenhandelaar die haar leven verder bemoeilijkt.

Blum voelt de druk aan zowel wettelijke als criminele zijde, vooral wanneer haar dochter wordt ontvoerd, wat haar dwingt om opnieuw gewelddadige acties te ondernemen, vaak met fatale gevolgen voor anderen. De serie heeft een donkere ondertoon en bevat elementaire thema’s van wraak en rechtvaardigheid, vergelijkbaar met andere bekendere fictieve wraakfiguren zoals Lisbeth Salander.

Ondanks zijn thriller-aspiraties mist de regisseur soms de gelegenheid om zwarte humor in te brengen, wat de spanning had kunnen verhogen. De satirische ondertonen komen echter naar voren uit de schokkende verhaallijnen die zich afspelen in het idyllische Tirol, dat getransformeerd is in een omgeving vol criminelen en corrupte autoriteiten.

Hoofdrolspeelster Anna Maria Mühe weet met haar krachtige acteerwerk zowel sympathie als een gevoel van onbehagen te wekken, wat haar personage intrigerend en mysterieus maakt. De serie wisselt verrassingen af met een zekere mate van voorspelbaarheid, maar blijft een onderhoudende thriller die de kijker blijft boeien.