Recensie Netflix-serie 'Stranger Things' seizoen 5: niet compleet ondersteboven
In dit artikel:
De Duffer-broers ronden Stranger Things af met een seizoen dat enerzijds vlot op gang komt, maar anderzijds als een lichte anticlimax voelt. Seizoen 5 (2025) telt acht afleveringen van 57–128 minuten en is geregisseerd door onder anderen Matt en Ross Duffer en Frank Darabont. De vaste cast keert terug — Millie Bobby Brown, Noah Schnapp, Finn Wolfhard, Gaten Matarazzo, Caleb McLaughlin, Winona Ryder, David Harbour — maar leeftijd en tijdsprongen blijven merkbaar: acteurs die tieners spelen zijn inmiddels eind twintig of ouder, wat in het openingsproloog tot een opvallend slechte digitale verjonging van Noah Schnapp leidt.
Verhaaltechnisch draait dit slotseizoen vooral om Vecna/Henry Creel, die kinderen uit Hawkins ontvoert als onderdeel van een plan voor wereldheerschappij. Het Amerikaanse leger heeft rond Hawkins kamp opgeslagen om de Upside Down te bestrijden en de krachten ervan te exploiteren; die militaristische inslag maakt de reeks soms sterk op een jaren tachtig actiefilm gelijkend. De eerste afleveringen zetten de lijnen scherp en herstellen vlot de draad na een lange pauze: de dreiging wordt concreet, personages forenzen tussen de echte wereld en de Upside Down en de actie neemt toe naarmate meer kinderen verdwijnen.
Toch ontspoort het seizoen naarmate het probeert alle voorgaande verhaallijnen bij elkaar te brengen. De Duffers zeggen ooit vijf seizoenen van tevoren te hebben gepland, maar het slot voelt eerder als een geforceerde poging om losse eindjes dicht te naaien. Emotionele beats missen overtuiging — vooral de voorlaatste aflevering werd publiekelijk slecht ontvangen, deels door een controversiële onthulling over Will en deels door een gebrek aan emotionele balans. Linda Hamilton werd toegevoegd als kwade genius in het leger, maar haar potentieel blijft grotendeels onbenut.
De finale, een episch bedoelde aflevering van ruim twee uur, teleurstelt doordat stukken van Vecna’s dreiging makkelijk worden opgegeven; de vijand komt uiteindelijk minder overweldigend over dan beloofd. Na het eerste deel verbrandt de afsluiter zijn kruit en volgt een serie langdradige epilogen die de spanningsopbouw ondermijnen.
Stranger Things eindigt niet helemaal: er loopt een theaterversie (prequel) en op Netflix is een making-of te zien, terwijl de broers werken aan een geanimeerde spin-off. Het vijfde seizoen levert momenten van spektakel en ouderwetse cliffhanger-pret, maar de rommelige ontknoping en emotionele dissonantie laten een gevoel van gemiste kansen achter.