Recensie Netflix-serie 'Salvador': het probleem van een paradoxaal hoofdpersonage

In dit artikel:

Regie: Daniel Calparsoro. Met Luis Tosar als Salvador Aguirre, Clairet Hernandez, Leonar Watling, Claudia Salas e.a. Acht afleveringen (39–51 min), Nederlandstalige bespreking van een Spaanse serie uit 2026.

De serie Salvador plaatst het moderne Spanje tegen de achtergrond van een hardnekkig extreemrechts milieu: fascistische hooligans (de White Souls) infiltreren politie, politiek en rechtspraak en rekruteren jongeren zonder toekomstperspectief. Hoofdpersoon Salvador is een voormalige arts die door alcoholisme alles verloor, zijn verslaving overwon en nu als ambulancebroeder in Madrid werkt. Tijdens rellen rond een Champions League–kwartfinale ontmoet hij onverwacht zijn vervreemde dochter Milena, die zich bij de White Souls heeft aangesloten. Gedreven door schuld en de wens om de band te herstellen, dringt Salvador het fascistische circuit binnen om haar te redden.

De serie opent sterk: de eerste aflevering is vol adrenaline en directe confrontaties, en grijpt meteen. Daarna schakelt het tempo terug. De middenafleveringen richten zich op Salvadors infiltratie — veel bezoekers in een stamcafé, contactleggen met de moederkloek Carla — en op onderzoekswerk van rechercheur Martin naar de geweldsuitbarsting. Die verhaallijnen hadden elkaar kunnen versterken, maar de uitwerking voelt traag en mist grip.

Een belangrijk bezwaar is het personage van Salvador zelf. Ondanks de casting van Tosar blijft hij een ondoorgrondelijke, tegenstrijdige figuur: een geroeste dokter die enerzijds levens wil redden en wraak afwijst, maar anderzijds passief en gemakkelijk te manipuleren lijkt. Die onduidelijkheid belemmert identificatie en vermindert de emotionele inzet. De serie kiest voor een moreel zuiver maar falend hoofdpersonage — een keuze die spanningsmogelijkheden laat liggen, bijvoorbeeld door niet dieper in een Hippocrates‑conflict te duiken.

Slotaflevering en openingsaflevering brengen weer wat van de oorspronkelijke actiedynamiek terug, maar daartussen blijft het ritme wisselvallig. Salvador is ambitieus in thematiek — het aantonen van rekrutering, gezinsbreuk en schuld in een samenleving met een actieve extreemrechtse onderstroom — maar de narratieve uitvoering en de karakteropbouw maken de thriller minder overtuigend dan hij had kunnen zijn.