Recensie Netflix-serie 'El Tiempo de las Moscas': na een vliegende start vervliegt alle hoop
In dit artikel:
El Tiempo de las Moscas (Time Flies) is een Argentijnse miniserie uit 2026 van Ana Katz en Benjamín Naishtat: zes afleveringen van 27–37 minuten met onder anderen Carla Peterson (Inés), Nancy Dupláa (Mariana) en Valeria Lois (Susana). Centraal staat Inés, een ex-gedetineerde die door een verkeersincident haar echtgenoot en diens minnares schaakte; tijdens haar proeftijd start ze met medegedetineerde Mariana een ongediertebestrijdingsbedrijf. Een voice-over kleurt de serie voortdurend met vliegmetafoor en woordspelingen, waarmee de makers de insect.symboliek als leidmotief hanteren.
De opzet combineert telenovela-achtige dramatiek met thema’s als vrouwelijk saamhorigheidsgevoel, de verleiding van criminaliteit en de lokroep van makkelijk geld. Wanneer opdrachtgever Susana aan Inés vraagt een dodelijk gif te regelen — en tegelijkertijd Mariana zonder ziektekostenverzekering vecht tegen borstkanker — ontspint zich een moreel en narratief dilemma. Naarmate de serie vordert, verschuift de focus naar de ware motieven van Susana, maar de onthullingen missen samenhang en geloofwaardige opbouw.
Waar de eerste drie afleveringen nog voldoende prikkelen door verhaallijnen uit te zetten, verworden latere afleveringen tot onsamenhangende uitstapjes: verjaardagsfeesten, losse flashbacks en onnodige bijrollen krijgen veel tijd zonder dat personages en beweegredenen echt worden uitgediept. Pogingen om de soapy insteek te laten overgaan in thriller-ijle spanningsbogen slagen slechts gedeeltelijk; de ontknoping voelt gekunsteld en slecht uitgewerkt. Visueel en qua toon doen de drie hoofdvrouwen soms denken aan melodramatische cinema à la Almodóvar, maar het scenario volgt die belofte niet.
Kortom: de serie heeft sterke ingrediënten — actrices, atmosferische metaforen, prikkelende premissen — maar laat die versnipperen door een rommelig script en onnodige zijsporen. Het hele verhaal vliegt voorbij; naar de beoordeling van veel kijkers had het verhaal compacter in een matige speelfilm van twee uur beter uitgepakt.