Recensie 'Hijack' seizoen 2: 'Die Hard' op de Berlijnse U-Bahn, maar zonder humor

In dit artikel:

Hijack seizoen 2 plaatst de bekende kapingsthrillerpremisse in een Berlijnse U‑Bahn: zakenonderhandelaar Sam Nelson (Idris Elba) reist naar Berlijn — getekend door een stukgelopen huwelijk en het verlies van zijn zoon — en verandert tijdens de rit van argwanende passagier in de onverwachte dader wanneer hij zelf de metro kaapt en de reizigers gijzelt. Regisseur Jim Field Smith en scenarist George Kay breiden het Die Hard‑concept uit naar een achtdelige serie (39–56 min per aflevering, 2025) en gebruiken bovendien elementen uit films als The Taking of Pelham One Two Three en Non‑Stop.

De serie scoort vooral op productiewaarde: het tweede seizoen oogt duur, benut herkenbare Berlijnse locaties en houdt de vaart erin tot ongeveer het zesde hoofdstuk. Toch verzandt Hijack in voorspelbaarheid. Kay legt het uitgangspunt extreem serieus neer, wat de absurditeit van de situatie eerder benadrukt dan compenseert; een scherper, lichtvoetiger script had de dramatische rekbaarheid verkort en de spanningsopbouw geloofwaardiger gemaakt. Tegen de ontknoping loopt het verhaal vast in clichés en levert de climax weinig verrassends op.

Idris Elba is de aantrekkingskracht van de serie — hij hoefde niet te transformeren maar geeft met minimale middelen diepte aan een papierachtig personage, in de traditie van zijn Luther‑typen. Andere rollen worden verzorgd door onder anderen Christian Näthe, Toby Jones en Archie Panjabi, maar de show rust vooral op Elba’s draagkracht.

Conclusie: Hijack seizoen 2 is onmiskenbaar popcornthriller: visueel sterk en aanvankelijk onderhoudend, maar narratief niet stevig genoeg om de beloofde acht afleveringen constant te dragen. Een eventueel derde seizoen lijkt haalbaar binnen het flexibele “één man tegen gijzelnemers”-format, mits de schrijvers kiezen voor originaliteit en een scherper scenario om herhaling en teleurstellende ontknopingen te vermijden.