Recensie 'Girl Taken': seksueel roofdier met enge kelder in spannende psychologische thriller
In dit artikel:
Girl Taken (2026) is een zesdelige psychologische thriller (46–53 min p/aflevering) van regisseurs Laura Way en Bindu De Stoppani, te zien op Prime Video. Alfie Allen speelt Rick Hansen, een charmante, gladde leraar Engels die door zijn leerlingen als ‘speciale’ mentor wordt gezien — en die één van hen, de gevoelige tiener Abby Riser (Delphi Evans), ontvoert en ondergronds opsluit bij een afgelegen vakantiehuisje. Abby’s tweelingzus Lily wordt vertolkt door Tallulah Evans; Jill Halfpenny is hun moeder Eve Riser.
De serie onderzoekt de nasleep van de verdwijning: hoop, wanhoop, schuld en uiteindelijke persoonlijke veranderingen bij familie en vrienden. Centraal staat Rick als berekenende narcist en manipulator: hij blijft slachtoffers en hun omgeving emotioneel gijzelen, draait de werkelijkheid in zijn voordeel en raakt onheilspellend dicht betrokken bij de rouwende naasten. Allen levert een overtuigende, enscenerende prestatie die het karakter gevaarlijk geloofwaardig maakt; ook de cast rond de twee Evans-zussen doet sterk werk.
Narratief beslaat Girl Taken meerdere jaren, waardoor de kijker goed ziet hoe de zaak geleidelijk uitwaaiert en levens blijvend raken. De eerste vier afleveringen scoren hoog qua intensiteit en dramatische vondsten: telkens als je denkt dat het niet grimmiger kan, wordt het dat wel. Helaas zakt de serie in de slotafleveringen door de mand. Het einde bevat voorspelbare ontwikkelingen, personages die plots tegen hun karakter in handelen en rechercheurs die onrealistisch dom lijken. Een sleutelomkering — een scène uit eerdere afleveringen blijkt achteraf anders te zijn verlopen — voelt als een goedkope narratieve truc.
Girl Taken is gebaseerd op Hollie Overtons roman Baby Doll (2017); zowel scenaristen als regisseurs delen de verantwoordelijkheid voor de haperende ontknoping. Desondanks blijft de show de moeite waard vanwege de sterke vertolkingen en de aangrijpende eerste akte. Wie zes uur wil doorbrengen in de emotionele nasleep van een ontvoering en de dynamiek rond een verborgen roofdier wil zien, vindt hier genoeg spanningsstof — mits je bereid bent het zwakkere slot te accepteren. (En ja: in de serie wordt aan de rechterkant van de weg gereden.)