Recensie 'Ellis' seizoen 2: deze detective is slachtoffer van een trend maar toch ook een unieke toevoeging aan het genre

In dit artikel:

Het tweede seizoen van de Britse misdaadserie *Ellis* bestaat uit twee afleveringen van ruim anderhalf uur. Hoofdinspecteur Ellis van Scotland Yard wordt opnieuw naar plaatsen buiten Londen gestuurd om lokale rechercheurs te helpen bij complexe moordzaken. Brigadier Chet Harper assisteert haar als klankbord en zorgt voor de komische noot, terwijl brigadier Kate Trent vooral het technische werk doet. Tussen Harper en Trent lijkt bovendien een romance te kunnen ontstaan, al blijft daar weinig aandacht voor.

In de eerste zaak wordt een rijke eigenaar van een tuincentrum vermoord. Hij bood jeugdige delinquenten werk, tot onvrede van veel buurtbewoners. In de tweede zaak draait het om een jonge bouwopzichter die wordt gevonden in een omgeving vol louche zakelijke praktijken. De onderzoeken raken aan actuele thema’s als immigratie, arbeidsomstandigheden, jeugdzonden en romantische motieven. Daarmee onderscheidt de serie zich van klassieke moordmysteries waarin het alleen om de dader en het bewijs draait.

Ellis weet uit kleine details belangrijke conclusies te trekken en neemt de kijker stap voor stap mee in haar redeneringen. Dat maakt haar speurwerk overtuigend, maar leidt soms ook tot overdreven expliciete dialogen waarin zelfs zichtbare handelingen worden uitgelegd. Ondanks die zwakte blijft het tweeluik onderhoudend dankzij de slimme plots, maatschappelijke gelaagdheid en sterke cast. Ellis is koel, humorloos en niet bijzonder sympathiek, maar juist als zwarte vrouwelijke hoofdinspecteur binnen de Met vormt ze een opvallende en eigenzinnige toevoeging aan het detectivegenre.