Recensie 'Carrie': Mike Flanagan maakt van de klassieker van Stephen King een verrassende young adult-serie over pestgedrag

In dit artikel:

Mike Flanagan maakt van Stephen Kings korte roman Carrie een achtdelige serie die het oorspronkelijke verhaal uitbreidt zonder de kern ervan te verliezen. In plaats van Brian de Palma’s film uit 1976 na te bootsen, kiest hij voor minder nadruk op expliciete horror en meer aandacht voor coming-of-age, sociale uitsluiting en de verdeeldheid van het hedendaagse Amerika.

Carrie White, gespeeld door Summer H. Howell, groeit op in afzondering. Na de dood van haar vader moet haar religieus fanatieke moeder Margaret werk zoeken, waardoor Carrie op haar zeventiende voor het eerst naar school gaat. Daar wordt ze doelwit van klasgenote Chris Hargenson. Wanneer Carrie tijdens haar eerste menstruatie in paniek raakt, filmt Chris haar en verspreidt de beelden via sociale media. Thuis houdt Margaret haar dochter streng in de gaten uit angst dat ze van het geloof afdwaalt.

De eerste zeven afleveringen richten zich vooral op de machtsverhoudingen op de middelbare school en op ouders die wangedrag door hun kinderen goedpraten of zelf door extremisme worden gedreven. De serie gebruikt die school als spiegel van een politiek en sociaal gepolariseerde Amerikaanse samenleving. De acteurs, onder wie Howell, Samantha Sloyan als Margaret en Alison Thornton als Chris, worden opvallend sterk genoemd. Sloyan speelt Carries moeder beheerst en berekenend, eerder kil dan hysterisch.

De eigenlijke horror komt pas in de slotaflevering. Flanagan voegt bovendien toe dat Carrie niet de enige is met telekinetische krachten en legt een verband met Kings The Shining, waarmee hij ruimte maakt voor een mogelijk tweede seizoen met meer sciencefiction-horror. Ondanks het tragere tempo kunnen horrorfans teleurgesteld raken, maar de serie wordt geprezen om haar eigentijdse verwerking van sociale media en haar uitgesproken feministische interpretatie. Carrie verbeeldt daarin vrouwen die door de samenleving als zondebok en ‘heks’ zijn verstoten en via haar alsnog wraak lijken te nemen.