Afgemaakt door fans én critici, maar toch onmiskenbaar in de Top 10 op Netflix: hoe verklaar je dit fantasyfenomeen?

In dit artikel:

Netflix’ spin-off The Witcher: Blood Origin kreeg ondanks harde kritiek toch veel kijkers. De prequel, die zich meer dan duizend jaar voor de hoofdserie afspeelt en het verhaal volgt van zeven buitenbeentjes in een elfenrijk die het opnemen tegen een machtig keizerrijk, had een sterrencast met onder anderen Laurence O’Fuarain, Mirren Mack, Lenny Henry, Minnie Driver en Michelle Yeoh.

Recensenten waren overwegend negatief: op Rotten Tomatoes staat een persscore van 29% en het publiek beoordeelde de serie daar zelfs met 13%. Op IMDb is men iets milder met een 5,0. Kritiek weerhield het publiek niet: in het openingsweekend werden meer dan 4,6 miljoen kijkuren geregistreerd; voor vertrek uit de Netflix Top 10 stond de teller wereldwijd op ruim 65 miljoen kijkuren, en de serie bleef negen dagen in de wereldwijde lijst.

Het geval illustreert het klassieke verschil tussen recensies en publieksvoorkeuren: spin-offs evenaren zelden het succes van hun bronmateriaal in kritische waardering, maar kunnen toch als ‘guilty pleasure’ enorme kijkcijfers genereren. Voor fans van het Witcher-universum bood Blood Origin voldoende aantrekkingskracht, ook al overtuigde het niet iedereen.